Option-Pricing based distress prediction formula – გენიალური ფორმულა (9.6), რომელიც უკეთესად წინასწარმეტყველებს დეფოლტს ვიდრე Altman’s – Z-ი, ეკუთვნის Robert C. Merton-ს.
შევეცდები მარტივი ენით ავხსნა ფურმულის უკან მდგომი ლოგიკა.
დავიწყებ, იმით რომ შინაარსობრივად ის ეყრდნობა ევროპული Call – ოფციის შეფასების, Black-Schools-ის ფორმულას. მერტონმა მოახდინა ამ უკანასკნელის უფრო დახვეწა და მოახერხა მასში დივიდენდების გაცემის ნაწილის ასახვა, რადგან დივიდენდის გაცემა აქცის ფასზე გავლენას ახდენს, ის გავლენას ახდენს ოფციის ფასზეც.
შემდეგ, ორგნიზაციის კაპიტალი დაინახა, როგორც მთლიან აქტივებზე ევროპული ქოლ ოფციის ღირებულება, სესხის ოდენობის აღსრულების ფასით (Excersice Price), და მიიღო 9.6 ფორმულა, რომელიც პრაქტიკულად დივიდენდიან აქციაზე ქოლის ფასის ფორმულაა, მაგრამ ითვლის კაპიტალის ღირებულებას, სესხისა და აქტივების ღირებულებიდან გამომდინარე…
შემდეგ, მან [-d1] დაინახა როგორც აქტივის ფასსა და სესხის ოდენობას შორის სხვაობა, გამოხატული სტანდარტული გადახრების რაოდენობაში. ანუ რაც მეტია ჯამური აქტივების ღირებულება სესხთან შედარებით მით ნაკლებია დეფოტლის ალბათობა… და ბოლოს ეს ალბათობა რომ გამოეყვანა, გამოიყენა კუმულაციური ნორმალური დისტრიბუციის ფუნქცია N [-d1]….
————————————————————————————
ამ ფომრულით შესაძლებელია ორგანიზაციის დეფოლტის ალბათობის ანგარიში, ერთი, ორ ან სამი წლით ადრე… (გამომდინარე სესხის პერიოდიდან). და რაც მნიშვნელოვანია, აკადემიკოსები გვეუბნებიან, რომ ზედმიწევნით ასახავს რეალობას..
ქვემოთ ცხრილში ნაჩვენებია კონკრეტული მაგალითიდან გამომდინარე თუ როგორ იზრდება დისტრესის ალბათობა ლევერეჯისა და ჰორიზონტის ზრდის შესაბამისად:
Option-Pricing Based Distress Prediction Formula – Excel
წყარო:
Corporate Valuation Theory, Evidence and Practice
Mark E. Zmijewski; Robert W. Holthausen
Second Edition