ორგანიზაციის ჯამური ღირებულება (EV) თავის თავში არ მოიცავს საოპერაციო ვალდებულებებს, რადგან მათზე განსაზღვრული არ არის კონკრეტული საპროცენტო განაკვეთი. ამიტომ მათი გათვალისწინება ხდება საოპერაციო ფულად ნაკადებში და არა დაფინანსების სტრუქტურაში.
ზოგი ვალდებულება ცალსახად საოპერაციო ან ფინანსური არ არის, და დამოკიდებულია ორგანიზაციის შემფასებლის შეხედულებაზე. მაგალითად, ლიზინგი შეიძლება იყოს საოპერაციო ან ფინანსური. საოპერაციო ლიზინგის შემთხვევაში, ქირის ხარჯები ტარდება საოპერაციო ხარჯებში, ამიტომ Unlevered Free Cash Flow განსხვავებული იქნება, თუ იგივე აქტივების ლიზინგი მოხდებოდა ფინანსური ლიზინგის (სესხი) სტატუსის ქვეშ.
ეს მომენტი მნიშვნელოვანია, როცა შესადარებელი ორგანიზაციებს ვაფასებთ და Unlevered Cost of Capital-ს ვითვლით. პრაქტიკაში აპრობირებული გზაა, რომ ყველა სალიზინგო კონტრაქტი რომელიც კომპანიას აქვს, აღქმულ იქნას როგორც ფინანსური და მოხდეს ანგარიშების შესაბამისი კორექცია. ზოგ შემთხვევაში პირიქითაც შეიძლება, – რომ ყველა ლიზინგი საოპერაციოდ იქნას აღქმული.
ბუნებრივია, მიუხედავად იმისა როგორ მივუდგებით ვალდებულებას, დავინახავთ როგორც ფინანსურს თუ როგორც საოპერაციოს, ეს გავლენას არ მოახდენს Equity Free Cash Flow-ზე და არც Equity Value-ზე, მაგრამ გავლენას მოახდენს ორგანიზაციის ფინანსურ სტრუქტურაზე, ჯამურ ღირებულებაზე და შესაბამისად WACC-ზე. ამიტომ ვაშლის ვაშლთან შესადარებლად საჭიროა საკითხს ყურადღება დაეთმოს.
პ.ს.
2018 წლიდან, შტატების სააღრიცხვო სისტემაში შევიდა ცვლილება, რომელიც მოითხოვს ნებისმიერი ლიზინგის კაპიტალიზაციას, თუ კონტრაქტის ხანგძლივობა ერთ წელს აღემატება, მიუხედავად იმისა ლიზინგი საოპერაციოა თუ ფინანსური.
საოპერაციოს შემთხვევაში, ბალანსში (ორივე მხარეს) ჩნდება კონტრაქტით განსაზღვრული გადასახდელი თანხების დისკონტირებული ღირებულება (დისკონტირების კოეფიციენტად იღებენ უზრუნველყოფილი სესხის ღირებულებას), და შემდეგ ხდება გადახდილი თანხებით პერიოდული ჩამოწერა ხარჯებში.
წყარო:
Corporate Valuation Theory, Evidence and Practice
Mark E. Zmijewski; Robert W. Holthausen
Second Edition