კაპიტალის სტრუქტურა და ფასეულობა

ფინანსური თეორია გვეუბნება, რომ არსებობს ოპტიმალური კაპიტალის სტრუქტურა, რომელიც გამომდინარეობს საგადასახადო დანაზოგებიდან და ფინანსური ბერკეტის რისკებიდან, თუმცა ნაკლებად საუბრობს იმაზე თუ როგორ გავიდეთ ოპტიმალულ სტრუქტურაზე კონკრეტული ორგანიზაციის შემთხვევაში.

ქვემოთ დიაგრამაზე ჩანს ქეშის გამოყენებით ღირებულების შექმნის იერარქია, რომელიც სწორი მენეჯმენტის შემთხვევაში წარმოადგენს დაფინანსების სტრუქტურის სწორად ფორმირების ფუნდამენტს. სწორი გადაწყვეტილებების მისაღებად ორგანიზაციამ უნდა გაითვალისწინოს შემდეგი მომენტები:

• გადაწყვეტილებები კაპიტალის სტრუქტურის, დივიდენდების გაცემის ან აქციების გამოსყიდვის შესახებ უნდა გამომდინარეობდნენ ქეშის გამოყენების/განაწილების პოლიტიკიდან. ზოგადად, ორგანიზაცია ჯერ უნდა ეცადოს დადებით NPV პროექტებში ინვესტიციების განხორციელებას და თუ ეს შეუძლებელია მაშინ უნდა გადავიდეს აქციონერებისთვის ფულის დაბრუნებაზე.
• კაპიტალის სტრუქტურის დალაგებისას, მსხვილმა ორგანიზაციებმა უნდა შეინარჩუნონ საკრედიტო რეიტინგი A+ - BBB ჩარჩოებში, იმისთვის რომ შეინარჩუნონ საკმარისი სუვერენიტეტი რთულ პერიოდებში გადაწყვეტილებების მისაღებად; უფრო მაღალი რეიტინგები, როგორც წესი ქმნიან ნაკლებ სარგებელს დამოუკიდებლობის თვალსაზრისით და მეტ დანაკარგებს გადასახადების კუთხით, ხოლო უფრო დაბალი რეიტინგები ხელს უშლიან ორგანიზაციებს ეფექტური გადაწყვეტილებების მიღებაში;
• დივიდენდების გაცემისას ან აქციების გამოსყიდვისას, ყურადღება უნდა მიექცეს მათ გავლენას აქციების ფასებზე მოკლევადიან პერიოდში. მიუხედავად იმისა რომ ასეთი გადაწყვეტილებები გრძელვადიან პერიოდში გავლენას არ ახდენენ ორგანიზაციის ღირებულებაზე, მოკლევადიან პერიოდში ისინი დადებით გავლენას ახდენენ მენეჯმენტის რეპუტაციაზე და ზრდიან მოლოდინებს მომავალში ღირებულების შექმნის შესახებ. თუ ეს მოლოდინები არ გამართლდა, ფასი ისევ დაეცემა;
• დივიდენდების დონე უნდა განისაზღვროს ცუდი პერიოდების შესაბამისად, მაგალითად მომგებიანობის ციკლის დაბალი დონის მიხედვით. დივიდენდები ატარებენ რეგულარულ ხასიათს, და მათი შეკვეცა როგორც წესი აღიქმება ძალიან მძიმედ ბაზრის მხრიდან (თუმცა არსებობს გამონაკლისი შემთხვევებიც);
• აქციების გამოსყიდვა უნდა განხორციელდეს, არარეგულარული "ზედმეტი" მომგებიანობის გასანაწილებლად დივიდენდების შემდგომ, რადგან მიუხედვად იმისა რომ ამ გადაწყვეტილებით EPS-ი იზრდება, შინაარსობრივად ისინი ღირებულებას მაინც არ ქმნიან (ქეში მცირდება/ან სესხი იზრდება). დივიდენდებისგან განსხვავებით აქციების გამოსყიდვა არ ქმნის რეგულარულ მოლოდინებს, რაც ორგანიზაციას საშუალებას აძლევს, უფრო თამამად დააფინანსოს ახალი შესაძლებლობები.

წყარო:

Valuation, Measuring and Managing the Value of Companies - by McK.&Co, T. Koller, M. Goedhart, D. Wessels