The diagram shows what creates the investor’s value. All other things are myths about value drivers… Let’s summarize in two words:

  1. EPS Growth: EPS growth can come from revenue growth, margin expansion, or share buybacks. Revenue growth is good only if ROIC > WACC; margin expansion can be negative if it comes with reduced spending, which could harm cash flow and nothing else changes.
  2. Valuation-Purchase: The belief that valuation simply increases with earnings growth and multiple expansion, disregards accuracy.
  3. Structural Changes: Write-downs, option expenses, and changes in standards. For instance, write-downs are often avoided because they’re believed to signal market negativity. Yet, such mechanical actions do not reflect investor sentiment. A study* covering 99 firms from 2007-2011 shows that not recognizing $2 billion in write-downs had insignificant correlation with changes in stock prices.
  4. Volatility of Earnings: Believing that the market rewards premiums for stability in earnings growth contradicts the investor’s preference for capital diversification rather than earnings stability… A personal move doesn’t assure stability and quality.
  5. Achievement of Earnings Targets: In financial reports, big adjustments are made, but whether a firm (fails to) meet its earnings forecast influences stock price changes by only 2%.
  6. Earnings Management: Thinking that reporting on earnings estimates drives either increase or stabilization in stock prices or increases liquidity. However, actual results do not support these claims.
  7. Diversification: The diversification of business units reduces specific risks for investors. However, investors themselves are often wary of capital diversification and prefer stability and quality.
  8. Company Size: It’s calculated that investing in large companies requires more capital because it is harder to find and risks are more stable. Yet, the difference between ROIC and WACC matters, not company size.
  9. Market Mechanics: Index inclusion, cross-listings, stock splits – these are all mechanical and short-term changes in volatility.
  10. Dividend Distribution: Dividend distribution itself does not create value. Value is created when capital is properly allocated, ensuring investors are willing to give money for positive NPV projects. Therefore, taking dividends is not inherently valuable to investors.

*Source: VALUATION – Measuring and Managing the Value of Companies, 7th Edition, McKinsey & Company, Tim Koller, Marc Goedhart, David Wessels.

——————————————————————————————————

დიაგრამა აჩვენებს თუ რა ქმნის კაპიტალის ინვესტორის ღირებულებას. ამის მიღმა ყველაფერი მითებს განეკუთვნება. ორი სიტყვით შევაჯამებ:

1. EPS-ის ზრდა:
EPS-ის ზრდა შეიძლება: შემოსავლების ზრდით, მარჟის ზრდით ან აქციების გამოსყიდვით. შემოსავლების ზრდა კარგია მხოლოდ მაშინ თუ ROIC > WACC-ზე; მარჟების ზრდა თუ ხდება ხარჯების შემცირებით, ეს შეიძლება უარესიც იყოს. მაგალითად, იწვევდეს კარგი კადრების გადინებას; აქციების გამოსყიდვა EPS-ს ზრდის, მარგამ ამცირებს ქეშს და არაფერი იცვლება;

2. შერწყმა-შესყიდვა:
ფიქრობენ რომ შერწყმა თავისთავად გამოიწვევს მომგებიანიბის გაზრდას და გავლენას მოახდენს აქციების ფასებზე, P/E მულტიპლიკატორის გავრცობით, – ეს სიმართლეს არ შეესაბამება;

3. ბურალტრული ცვლილებები: ჩამოწერები, ოფციების ხარჯებში აღიარება, სტანდარტების შეცვლა.
მაგალითად, აღმასრულებლები ხშირად ერიდებიან აქტივების ჩამოწერას, რადგან ფიქრობენ რომ ამას ბაზარი უარყოფითად აღიქვავს. მაგრამ, ინვესტორებზე ასეთი მექანიკური მოვლენები გავნელას არ ახდენს. 2007-2011 წლებში, 99 კომპაიაზე ჩატარებული კვლევა* აჩვენებს რომ 2 მილიარდის (USD) ღირებულების გუდვილის ჩამოწერას არ ქონდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი კორელაცია აქციების ფასების შემცირებასთან;

4. მომგებიანობის ცვალებადობა:
ფიქრობენ რომ ბაზარი გადაიხდის პრემიუმს თუ მომგებიანობის ზრდა იქნება სტაბილური. თუმცა ინვესტორისთვის მნიშვნელოვანია ფულადი ნაკადების სტაბილურობა და არა მომგებიანობის… ხელოვნური გამიჯვნა შედეგს არ ძლევა.

5. მომგებიანობის მიზნების მიღწევა:
ანგარიშების რეპორტისას დიდი აჟიოტაჟი არის ხოლმე თუ ორგანიზაცია (ვერ) მიაღწევს გაცხადებულ მომგებიანობის მაჩვენებლებს, თუმცა ასეთი ახალი ამბები ხსნიან აქციის ფასების ცვალებადობას მხოლოდ 2%-ის ფარგლებში.

6. მომგებიანობის გაიდლაინები:
აღმასრულებლები ფიქრობენ, რომ თუ მომგებიანობის გეგმებზე განაცხადს გააკეთებენ, ამით გაზრდიან ან დაასტაბილურებენ აქციების ფასებს, ანდა აამაღლებენ ლიკვიდობას. თუმცა ამ სიკეთეების რეალური მტკიცებულებები არ არსებობს.

7. დივერსიფიკაცია:
ფიქრობენ რომ ბიზნეს ერთეულების დივერსიფიკაცია, ამცირებს სპეციფიურ რისკებს ინვესტორებისთვის. მაგრამ ინვესტორს თვითონს შეძულია კაპიტალის დივერსიფიკაცია უფრო იაფად და ხარისხიანად;

8. ორგანიზაციის ზომა:
თვლიან, რომ დიდ კომპანიებში ინვესტირებაზე მოთხოვნა უფრო დიდია რადგან უკუგება და რისკები უფრო სტაბილურია. მაგრამ მნიშვნელოვანია სხვაობა ROIC-სა და WACC-ს შორის და არა ორგანიზაციის ზომა.

9. ბაზრის მექანიკა:
ინდექსში მოხვედრა, კროს-ლისტინგი, აქციების დაყოფა – ეს ყველაფერი მექანიკური და მოკლევადიანი გავლენის მქონე ცვლილებებია. მათი გავლენა როგორც წესი ქრება ორ-სამი თვის განმავლობაში.

10. დივიდენდების გაცემა:
დივიდენდების დარიგებაც თავისთავად არ ქმნის ღირებულებას. ღირებულება იქმნება ფულის გენერაციისას და არა დისტრიბუციისას. დივიდენდის დამრიგებელი ორგანიზაციები უფრო დადებითად აღიქმებიან იმის გამო რომ ინვესტორებს სურთ ფული დადებით NPV პროექტებში ჩაიდოს. ამიტომ, თუ ორგანიზაცია სწორად ახდენს ჭარბი ფულის განთავსებას, მაშინ დივიდენდის აღება ინვესტორისთვის მნიშვნელოვანი არ არის.




წყარო*:
#VALUATION – Measuring and Managing the Value of Companies
7th Edition
McKinsey & Company
Tim Koller, Marc Goedhart, David Wessels