Reorganizing the Profit and Loss Statement for NOPAT Calculation

Just as the balance sheet is reorganized to calculate Invested Capital, the profit and loss statement is reorganized to calculate NOPAT.

McKinsey recommends organizing the operational part of the profit and loss statement at the EBITA level, not at EBITDA or EBIT (see table).

Why?

EBITDA is not suitable because tangible assets do depreciate in reality, and the depreciation recorded in accounting, while not exact, approximates the actual depreciation of the asset.

EBIT is not suitable because goodwill write-offs and the accounting for purchased intangible assets are handled differently. For instance, a purchased trademark does not depreciate, and its amortization or write-off can lead to an artificially inflated ROIC.

Additionally, the authors argue that internally created intangible assets (e.g., a brand) are not capitalized, unlike purchased ones. In the case of write-offs of purchased intangibles, it results in a double reduction in value, as purchased intangible assets typically require significant expenditures to maintain their value.

I believe the authors’ recommendation comes directly from practical experience.

P.S.
The photo also shows the percentage for operating leases. This is because assets acquired through rent/operating leases are capitalized on the balance sheet, and the percentage is determined based on the interest rate of ten-year loans with an AA rating.

As for financial leases, their interest is not deducted from NOPAT at all, as it is considered equivalent to loan interest…

Source:
#VALUATION – Measuring and Managing the Value of Companies
7th Edition
McKinsey & Company
Tim Koller, Marc Goedhart, David Wessels

——————————————————————————————————————-

მოგება-ზარალის რეორგანიზაცია

როგორც #Invested Capital-ის დასათვლელად ხდება ბალანსის რეორგანიზაცია, ისე #NOPAT-ის დასათვლელად ხდება მოგება-ზარალის გადაწყობა.

მაკკინზელები მოგება ზარალის საოპერაციო ნაწილის დალაგებას გვირჩევენ #EBITA დონეზე, არც #EBITDA და არც #EBIT (ნახეთ ცხრილი).

რატომ?

EBITDA არ გამოდგება, რადგან მატერიალური აქტივები სინამდვილეში ცვდება, და ბუღალტერიაში გატარებული ცვეთა ზუსტად არა, მაგრამ დაახლოებით მაინც აღწერს აქტივის რეალურად გაუფასურებულ მდგომარეობას. ამიტომ ცვეთა რეალური ხარჯია და არა ბუღალტრული.

EBIT არ გამოდგება იმიტომ, რომ გუდვილის ჩამოწერა და ასევე ნაყიდი არამატერიალური აქტივების ბუღალტრული აღრიცხვა სხვაგვარად ხდება. მაგალითად, ნაყიდი სავაჭრო ნიშანი ცვეთას არ განიცდის, და მისი ამორტიზირებით ან ჩამოწერით, შეიძლება მივიღოთ ხელოვნურად გაზრდილი ROIC-ი.

ასევე აქ მეორე არგუმენტად, ავტორები ამბობენ რომ შიდა რესურსით შექმნილი არამატერიალური აქტივების (მაგ.: ბრენდი) კაპიტალიზაცია არ ხდება, ნაყიდისგან განსხვავებით. ნაყიდის ჩამოწერის შემთხვევაში კი გამოდის რომ ღირებულების შემიცირება გაორმაგებულად ხდება, რადგან ნაყიდ არამატერიალურ აქტივებს როგორც წესი მნიშვნელოვანი ხარჯების წახმარება ჭირდება ღირებულების შესანარჩუნებლად…

შინაარსობრივად, მატერიალური აქტივების მხარდაჭერა-ზრდა – CapEx-ის მუხლით, საოპერაციო ხარჯი არ არის, და მისი ოპერაციებში გადატანა ამორტიზაციით ხდება, ხოლო არამატერიალრი აქტივების მხარდაჭერა პირდაპირ ხარჯებში მიდის… ამიტომ ერთიდაიგივე პერიოდში ხარჯების გაზრდა ორმაგად ამციმებს საოპერაციო მოგებას.

ვფიქრობ, ავტორების რჩევა უშუალოდ პრაქტიკიდან მოდის.

პ.ს.
ფოტოზე ასევე ჩანს საოპერაციო ლიზინგის პროცენტი. ეს იმიტომ რომ ქირით/საოპერაციო ლიზინგით აღებული აქტივების აყვანა ხდება ბალანსზე და პროცენტის დადგენას ახდენენ AA რეიტინგის მქონე ათწლიანი სესხების პროცენტის განაკვეთზე დაყრდნობით.

რაც შეეხება ფინანსურ ლიზინგს, მისი პროცენტი საერთოდ არ მონაწილეობს NOPAT-ის შემცირებაში, რადგან როგორც სესხის პროცენტი ისე განიხილება…