A professional blog for C-level managers, investors, and serious learners who want to understand how business value is created, measured, and improved.

იცით რა ღირს თქვენი ორგანიზაცია?

კომერციული ორგანიზაციის ღირებულების ცოდნა და გაზრდა უმაღლესი მმართველობის მთავარი (ფუნდამენტური) პასუხისმგებლობაა. მაგრამ ჩვენნაირ განვითარებად ქვეყნებში სწორი შეფასების გაკეთება ძალიან რთულია, ზედაპირული მიდგომა კი სტრატეგიულ შეცდომაში შემყვანი.

ერთი მხრივ, ფულადი ნაკადების პროგნოზი, და მეორე მხრივ შესაბამისი დისკონტირების განაკვეთის მიგნება, შესაძლოა ტექნიკურ ამოცანად მოგეჩვენოთ, მაგრამ ეს ასე არ არის… ლოკალურად, ჩვენ შემთხვევაში, შეფასება განსაკუთრებით რთულია როცა საქმე ეხება კერძო ორგანიზაციას ანდა არადივერსიფიცირებულ ინვესტიციას. დამატებით ჩნდება საკმარისად რთული კითხვები:
– როგორია ფინანსური ლევერეჯის სტრატეგია?
– რა წონის გავლენა აქვს წილის არალიკვიდურობას?
– რამდენად განსხვავდება ფასი მცირე წილის მფოლბელისთვის?
– რა გავლენა აქვს მფლობელების არსებობას მენეჯმენტში?
– როგორ იცვლება ღირებულება არადივერსიფიცირებული ინვესტორისთვის?

ამ კითხვებს მომავალში უფრო ჩავუღრმავდები. ახლა დავწერ რამოდენიმე ტექნიკაზე, რომელსაც ჭკვიანი ინვესტორები იყენებენ შეფასების მოდელის უფრო ღრმა გააზრებისთვის:

1. სენსიტიურობის ანალიზი: შეფასების მოდელში როგორც წესი არის ბევრი დაშვება, მაგალითად გაყიდვების ზრდის კომპონტი, ფასები, მარჟები და ა.შ. სენსიტიურობის ანალიზის ფარგლებში ხდება იმის გააზრება თუ რომელი ფაქტორი რა გავლენას ახდენს საბოლოო შედეგზე. რომელი ფაქტორია უფრო მნიშვნელოვანი? მაგალითად, თუ დისკონტირების განაკვეთს გავზრდით 1%-ით, რამდენი პროცენტით შემცირდება კომპანიის ღირებულება? იგივე შეიძლება გაკეთდეს ფასებზე, მარჟებზე, ხარჯვით ნაწილზე… უფრო დეტალურად ბმულზე:

https://www.investopedia.com/terms/s/sensitivityanalysis.asp

2. მონტე-კარლოს სიმულაციის მეთოდი: სიმულაციის ეს მეთოდი იძლევა საშუალებას იმისა, რომ სხვადასხვა პესიმისტური და ოპტიმისტური დაშვებების ერთმანეთში შერევით დავინახოთ შედეგის ცვლილების დიაპაზონი. უფრო რეალისტური სურათი რომ მივიღოთ, ნებისმიერი პარამეტრის დაშვება შეიძლება ჩავანაცვლოთ დაშვების დიაპაზონით – შევზღუდოთ პესიმისტური და ოპტიმისტური ზღვრებით. შემდეგ კი გავაკეთოთ 1000+ სცენარი სადაც სხვადასხვა დაშვებები შერეული იქნება (არა სრულად პესიმისტური და არც სრულად ოპტიმისტური).

https://www.investopedia.com/terms/m/montecarlosimulation.asp

3. გადაწყვეტილების მიღების ხე – მაგალითად ორგანიზაცია აპირებს რომ წარმოებაში ჩაუშვას ახალი პროდუქტები, მაგრამ უნდა გააკეთოს არჩევანი, რომელიც ჯერ არ გაუკეთებია. საჭირო იქნება ამ არჩევანის შეფასება. შესაძლოა რეალური ოფციების შეფასების მეთოდით, რომელსაც მონტეკარლოს სიმულაცია ვერ ითვალისწინებს (რეალურ ოფციებზე მომავალში დავწერ).

4. საოპერაციო ლევერეჯის ხარისხი – Degree of operation leverage – DOL = 1+ fixed/Sales. ეს იგივე უკუგების წერტილის ანალიზია, მაგრამ მისი მნიშვნელობა ყურადღების მიღმა რჩება. საქმე იმაშია რომ მენეჯმენტს შეუძლია მისი მართვა ხარჯების ბუნების ტრანსფორმაციით.

პ.ს.
სწორად შეფასების უნარი არის სიმდიდრის დაგროვების მთავარი კატალიზატორი. სწორედ ამიტომ იხარჯება ამდენი რესურსი გამჭირვალობაზე განვითარებულ ქვეყნებში…