Here’s another interesting nuance I came across in the work of McKinsey & Co. and their co-authors, which I want to share with you:
Investment platforms for securities typically display analyst ratings/forecasts. The median “consensus estimate” is often highlighted, primarily concerning EPS (Earnings Per Share).
The issue is that companies strive to meet analysts’ EPS forecasts through short-term measures, which actually harm long-term interests.
Below is a graph showing the results of a survey of 400 CFOs. The question posed was: What would you do at the end of the quarter if you saw that the organization was not meeting profitability targets?
Interesting Statistics:
A 25-year study of the S&P 500 shows that from 1995-2009, there were only 7 years when the forecasts were within 5% of the actual results, while for 18 years, the deviation was more than 5%; furthermore, in 16 of those 18 years, the actual figures were lower than forecasted… In other words, the average ratings were “overly” optimistic.
Even More Interesting Statistics:
The analysis of “earnings surprises” shows that in 40% of cases where the surprise was positive (negative), long-term profitability actually decreased (increased)…
Additionally,
The analysis of 595 European companies in 2007 shows:
When organizations met current profitability targets, but analysts lowered long-term ratings, stock prices fell by an average of 0.6%, while when organizations missed current profitability targets but analysts raised long-term ratings, stock prices rose by 1.6%…
In other words, the market only values achieving quarterly profitability if it is seen as sustainable in the long term.
Source:
Value: The Four Cornerstones of Corporate Finance
by McKinsey & Company Inc.,Tim Koller, Richard Dobbs, Bill Huyett
————————————————————————————————————-
Consensus Estimates Don’t Matter – კიდევ ერთი საინტერესო ნიუანსი, რომელსაც McKinsey & Co და მისი თანაავტორების ნაშრომში წავაწყდი:
ფასიანი ქაღალდების საინვესტიციო პლატფორმები როგორც წესი აჩვენებენ ანალიტიკოსების რეიტინგებს/პროგნოზებს. საშუალოს (Median) “კონსესუს შეფასებას” ეძახიან. ეს ძრითადად ეხება EPS-ს (Earnings Per Share)
საქმე იმაშია, რომ კომპანიები ცდილობენ გაამართლონ ანალიტიკოსების პროგნოზები EPS-ზე მოკლევადიანი ზემოქმედებით, რომელიც სინამდვილეში აზიანებს გრძელვადიან ინტერესებს.
ქვემოთ გრაფიკზე მოყვანილია 400 CFO-ს გამოკითხვის შედეგები. დასმულია კითხვა, – რას მოიმოქმედებდნენ კვარტლის ბოლოს თუ ნახავდნენ, რომ ორგანიზაცია ვერ წვდება მომგებიანობის მიზნებს:
საინტერესო სტატისტიკა:
S&P 500-ის 25 წლიანი კვლევა აჩვენებს, რომ 1995-2009 წლების განმავლობაში მხოლოდ 7 წელი იყო ისეთი, როცა პროგნოზები 5%-იან სიახლოვეში იყო რეალურთან, ხოლო 18 წლის განმავლობაში ცდომილება 5%-ზე მეტი იყო; ამასთან ამ 18-დან 16 წელის განმავლობაში რეალური მაჩვენებლები პროგნოზირებულზე დაბალი იყო… ანუ სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, რეიტინგული პროგნოზები საშუალოდ “ზედმეტად” ოპტიმისტურია…
კიდევ უფრო საინტერესო სტატისტიკა:
“მომგებიანობის სურპრიზების” ანალიტიკა აჩვენებს, რომ იმ შემთხვევების 40%-ში, როცა სურპრიზი დადებითი (უარყოფითი) იყო, გრძელვადიანი მომგებიანობა პირიქით შემცირდა (გაიზარდა)…
და კიდევ,
595 ევროპული კომპანიის 2007 წლის ანალიტიკა ასეთ რამეს აჩვენებს:
როცა ორგანიზაციებმა მიმდინარე მომგებიანობის მიზნებს მიაღწიეს, მაგრამ ანალიტიკოსებმა გრძელვადიანი რეიტინგები შემაცირეს, აქციების ფასები საშუალოდ 0,6%-ით დაეცა, ხოლო როცა ორგანიზაციებმა მიმდინარე მომგებიანობის მიზნებს ვერ მიაღწეის მაგრამ ანალიტიკოსებმა გრძელვადიანი რეიტინგები გაზარდეს, აქციების ფასებმა 1.6 %-ით მოიმატა…
ანუ ბაზარი, კვარტალური მომგებიანობის მიღწევას, მხოლოდ მაშინ აფასებს დადებითად, თუ ეს მიღწევა გრძელვადიანი იქნება…
წყარო:
Value: The Four Cornerstones of Corporate Finance
by McKinsey & Company Inc.,Tim Koller, Richard Dobbs, Bill Huyett