According to your opinion, what impact will #candidate’s status have on investment decisions? – R(i) = R(f) + β*(ERP)
By rule, the status should be influenced by three factors:
- Reduction of capital risk (Equity Risk Premium);
- Reduction of a country’s “beta”;
- Reduction of government policy uncertainty.
- Reduction of capital risk in the country:
The table presents various risks of different countries and their impact on the ultimate risk price (Equity Risk Premium). Logic suggests a correlation with credit ratings (which should improve with the status) and market stability.
The ERP from fundamental indicators is the most significant, indicating a more pronounced effect on the investment market. For example, Georgia’s indicator decreases from 9.57% to 7%, increasing the value of investment project assets by 20%-25% on average.
It should be noted that the country risk is specific, and diversification as a risk management technique should be considered, which may not be feasible for everyone. Also, it’s essential to acknowledge that even though diversifiable risks may not be considered in the discounting of financial assets’ cash flows, this agreed-upon convention does not always hold.
Primarily, it’s challenging to diversify such a macroeconomic risk – hence, in many countries, parallel investors are required. This is especially true for those that cannot be diversified naturally. Also, it is crucial to note that diversifiable risks, even if not considered in the discounting of financial cash flows, are still reflected in investment decisions.
- Country’s beta (covariance with world markets):
The more integrated a country’s market is with developed markets, the higher the correlation and the lower the covariance. In our case, this implies that Georgia’s fate will be more closely linked to the fate of the global European market. This also reduces investor demand for high-yielding assets and increases capital inflows.
- Impact of government policy on risks:
There are real risks and their perception. Despite the fact that investors, in developed countries, until 2008, did not pay much attention to government policy, many perceptions changed after the significant financial crisis…
In 2011, Pastor and Veronesi, presented a model* that addresses changes in government policy’s impact on ERP. The model describes how seriously (as a negative scenario) investors consider any change from the regulators’ side. Changes create uncertainties, and uncertainties lead to increased risk aversion.
In our case, it’s crucial to note that the status reflects decisions about the country’s European orientation, which reduces uncertainty and the perception of investment risks…
*Equity Risk Premiums (ERP): Determinants, Estimation, and Implications – The 2013 Edition Updated: March 2013; Aswath Damodaran; Stern School of Business
https://pages.stern.nyu.edu/~adamodar/New_Home_Page/datafile/ctryprem.html
—————————————————————————————————————-
თქვენი აზრით, რა გავლენა ექნება #კანდიდატის სტატუსს საინვესტიციო გადაწყვეტილებებზე? – R(i) = R(f) + β*(ERP)
წესით, სტატუსმა გავლენა უნდა მოახდინოს სამი მიმართულებით:
1. კაპიტალის რისკი ფასის შემცირება (Equity Risk Premium);
2. ქვეყნის ბაზრის “ბეტას” შემცირება;
3. სახელმწიფო პოლიტიკის გაურკვევლობის შემცირება.
1. კაპიტალის რისკის ფასი ქვეყანაში:
ცხრილში მოცემულია სხვადასხვა ქვეყნების რისკები და მათი გავლენა საბოლოო რისკის ფასზე (Equity Risk Premium-ზე). ლოგიკა ეყრდნობა საკრედიტო რეიტინგებს (რომელიც წესით სტატუსის მიღებამ უნდა გააუმჯობესოს) და ბაზრის მომგებიანობის სტაბილურობას.
ფუნდამენტური მაჩვენებლებიდან ERP-ი არის უპირველესი, რომლის მიმართ ყველაზე მეტად მგრძნობიარეა საინვესტიციო ბაზარი. მაგალითად, ცხრილიდან საქართველოს მაჩვენებელი 9.57%-დან 7%-მდე შემცირდება, საინვესტიციო პროექტების შინაგანი ღირებულება მყისიერად 20%-25%-ით გაიზრდება.
უნდა ითქვას, რომ ქვეყნის რისკი სპეციფიურია და აკადემიურ წრეებში დივერსიფიცირებად რისკად ითვლება, რაც იმას ნიშნავს რომ ის გავლენას არ ახდენს ფულადი ნაკადების დისკონტირების კოეფიციენტზე, თუმცა ამ საკითხის ირგვლივ შეთანხმებული დოგმა არ არსებობს.
პირველ რიგში, გასათვალისწინებელია ის რომ, ძალიან რთულია ასეთი მასშტაბის რისკის დივერსიფიცირება – ამისთვის ბევრ ქვეყანაში პარალელური ინვესტორი უნდა იყო. რაც ბუნებრივია ყველას არ შეუძლია. და ასევე მნიშვნელოვანია ის მომენტიც, რომ დივერსიფიცირებადი რისკები თუ დისკონტირების განაკვეთში არა ფულადი ნაკადების პროგნოზებში მაინც აისახებიან და საინვესტიციო გადაწყვეტილებებზე პირდაპრ გავლენას ახდენენ.
2. ქვეყნის ბაზრის ბეტა (კო-ვარიაცია დასავლურ ბაზრებთან):
რაც უფრო ინტეგრირებულია განვითარებადი ქვეყნის ბაზარი დაღვინებულ ბაზრებთან, მით უფრო მაღალია ბაზრებს შორის კორელაცია და დაბალია კოვარიაცია. ჩვენ შემთხვევაში ეს იმას ნიშნავს, რომ საქართველოს ბაზრის ბედი უფრო მჭიდრო კავშირში იქნება საერთო ევროპული ბაზრის ბედთან. რაც ასევე შეამცირებს ინვესტორების მხრიდან მოთხოვნებს ზემაღალ მომგებიანობაზე და გამოიწვევს მეტი კაპიტალის შემოდინებას.
3. სახელმწიფო პოლიტიკის გავლენა რისკების აღქმაზე:
ერთია რეალური რისკები და მეორეა მათი აღქმა. მიუხედავად იმისა რომ ინვესტორები, განვითარებულ ქვეყნებში, 2008 წლამდე, სახლემწიფო პოლიტიკას მაინდამაინც დიდ ფაქტორად არ აღიქვავდნენ, მსხვილმასშტაბიანი ფინანსური კრიზისის შემდეგ ბევრმა შეიცვალა მოსაზრება…
2011 წელს Pastor-მა and Veronesi-მ*, ჩამოაყალიბეს მოდელი, რომელიც ასახავს სახელმწიფო პოლიტიკაში ცვლილებების გავლენას ERP-ზე. მოდელი აღწერს რამდენად სერიოზულად (როგორც წესი უარყოფითად) აღიქმება ინვესტორების მხრიდან ნებისმიერი ცვლილება რეგულაციებში. ცვლილებები იწვევენ გაურკვევლობებს, გაურკვევლობები კი ზრდიან რისკების აღქმას.
ჩვენს შემთხვევაში, მნიშვნელოვანი მომენტია ის ფაქტი რომ სტატუსი ამყარებს მოსაზრებებს ქვეყნის ევროპული ორიენტაციის შესახებ, რაც ამცირებს გაურკვევლობას და საინვესტიციო რისკების აღქმას…
*Equity Risk Premiums (ERP): Determinants, Estimation and Implications – The 2013 Edition Updated: March 2013; Aswath Damodaran; Stern School of Business
წყაროზე წვდომა (16.12.23):
https://pages.stern.nyu.edu/~adamodar/New_Home_Page/datafile/ctryprem.html